پشت پرده برکناری شریعتمداری چه بود؟

پشت پرده برکناری شریعتمداری چه بود؟

عصرنفت - سرانجام کشمکش بر سر مدیریت هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس به نقطه‌ای رسید که وزارت نفت تصمیم گرفت بدون دادن فرصت به لابی‌های پشت‌پرده، تغییرات را نهایی و خبر آن را در یک روز تعطیل منتشر کند؛ تغییری که با نشاندن حسن عباس‌زاده، مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی، بر صندلی ریاست هیأت‌مدیره و سپس مدیرعاملی خلیج فارس، عملاً به معنای پایان دوره مدیریت فعلی این هلدینگ و شکست تلاش‌ها برای حفظ وضع موجود است
 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی عصرنفت به نقل از میز نفت، اختلافات میان وزارت نفت و مدیریت هلدینگ خلیج فارس از مدت‌ها قبل از سطح گلایه‌ها و ناهماهنگی‌های معمول عبور کرده و به یک پرونده مدیریتی جدی تبدیل شده بود. 

وزارت نفت از مدت‌ها پیش عملاً به این جمع‌بندی رسیده بود که ادامه وضع موجود نه‌تنها کمکی به پیشبرد برنامه‌های صنعت پتروشیمی نمی‌کند، بلکه می‌تواند شکاف میان نهاد سیاست‌گذار و بزرگ‌ترین بازیگر پتروشیمی کشور را عمیق‌تر کند.

با این حال، اجرای تصمیم برای تغییر مدیریت خلیج فارس به سادگی ممکن نبود. بخشی از دشواری به این بازمی‌گشت که در هفته‌ها و حتی ماه‌های گذشته، شایعات و روایت‌هایی درباره پشتوانه‌های مدیریتی و حمایتی مدیرعامل فعلی هلدینگ در برخی سطوح مطرح بود؛ روایت‌هایی که چه دقیق و چه اغراق‌آمیز، در عمل فضا را برای هرگونه تغییر حساس‌تر می‌کرد. وقتی نام برخی حمایت‌های منتسب به لایه‌های بالاتر اجرایی و حتی برخی سطوح نظارتی در فضای غیررسمی مطرح می‌شود، طبیعی است که ورود به پرونده تغییر مدیرعامل بزرگ‌ترین هلدینگ پتروشیمی کشور دیگر صرفاً یک تصمیم درون‌سازمانی نباشد و به مسئله‌ای با ملاحظات سیاسی، اداری و حتی حیثیتی برای دولت تبدیل شود. 

آنچه کفه ترازو را به نفع تغییر سنگین‌تر کرد، اصرار وزارت نفت برای بازپس‌گیری ابتکار عمل در یکی از مهم‌ترین نقاط راهبردی صنعت پتروشیمی بود. به نظر می‌رسد دولت در جمع‌بندی نهایی به این نتیجه رسید که نمی‌تواند اجازه دهد اختلافات موجود بیش از این ادامه پیدا کند و به همین دلیل، مسیر تغییر از نقطه‌ای آغاز شد که کم‌هزینه‌تر و در عین حال مؤثرتر باشد؛ یعنی ورود حسن عباس‌زاده، مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی، به هیأت‌مدیره هلدینگ خلیج فارس. 

انتصاب عباس‌زاده به عنوان عضو هیأت‌مدیره از همان ابتدا بیش از آنکه یک چینش عادی در سطح هیأت‌مدیره باشد، نشانه‌ای روشن از طراحی یک انتقال مدیریت بود؛ انتقالی که قرار بود با کمترین اصطکاک رسمی، اما با بیشترین اثرگذاری عملیاتی، کنترل هلدینگ را از وضع موجود خارج کند و به گزینه مورد حمایت وزارت نفت بسپارد.

در ادامه نیز با نظر هیأت‌مدیره، عباس‌زاده به عنوان مدیرعامل هلدینگ خلیج فارس انتخاب شد تا پازل تغییر کامل شود. اما شاید مهم‌تر از خود این تغییر، نحوه و زمان اعلام آن بود. 

بر اساس اطلاعات موجود، تصمیم نهایی درباره این جابه‌جایی چند روز پیش از اعلام رسمی گرفته شده بود و حتی در عمل نیز تکلیف مدیریت جدید روشن شده بود، اما خبر در مقطعی منتشر شد که از نظر سیاسی و رسانه‌ای کمترین امکان واکنش‌سازی فوری علیه آن وجود داشته باشد؛ روز تعطیل و همزمان با تاسوعای حسینی. این زمان‌بندی را نمی‌توان تصادفی دانست. 

شواهد نشان می‌دهد وزارت نفت و حامیان این تغییر مدیریتی به خوبی از این موضوع آگاه بودند که فاصله میان نهایی شدن تصمیم تا اعلام رسمی، همان بازه‌ای است که می‌تواند به میدان فعال شدن لابی‌ها، فشارهای بیرونی و تلاش برای برگرداندن ورق تبدیل شود. به همین دلیل، اعلام خبر در روزی که فضای اداری و رسانه‌ای کشور در پایین‌ترین سطح تحرک قرار دارد، بیش از هر چیز یک اقدام پیش‌دستانه برای بستن راه مداخله‌های دقیقه نودی بود.

به بیان روشن‌تر، وزارت نفت تلاش کرد پیش از آنکه شبکه‌های حامی مدیریت فعلی فرصت بازیابی و اثرگذاری پیدا کنند، خبر را علنی و تصمیم را تثبیت کند. 


این اقدام در واقع نوعی پیش‌دستی برای عبور دادن یک تغییر حساس از نقطه پرریسک بود؛ تغییر فوق اگر چند روز دیگر در وضعیت غیررسمی باقی می‌ماند، احتمال داشت دوباره با موجی از فشارها، تماس‌ها و لابی‌گری‌ها مواجه شود. از همین رو، اعلام رسمی تغییرات در روز تعطیل را باید بخشی از طراحی سیاسی-مدیریتی این پرونده دانست